Girintili çıkıntılı duvarlarıyla son derece etkileyici koyaklar. Batı Avustralya'nın ‘çöle nazır’ dağlarında derin oyuklar açmış.

Ürpertici derecede dik uçurumları olan koyaklar, Batı Avustralya'daki Hamersley Sıradağları'nın çorak tepe ve platolarını dilim dilim ayırmış. En büyüleyici yirmi büyük koyaktan üçü, Hancock, Joffre ve Weano koyakları, aynı derecede dar bir yarık olan Kızıl Koyak'la bir noktada buluşup birleşiyor.

Bu koyaklar hiç beklenmedik bir anda karşınıza çıkıyor. Mevsimsel yağışların yol açtığı önemsiz akarsular ansızın hızlanıp en az 90 metre derinlikte, neredeyse dimdik duvarları olan uçurumlardan aşağı dökülüyor ve koyak zemininde berrak ve taze gölcükler oluşturuyor.

Koyaklardan bazıları o kadar dar ki, dipten bakıldığında karanlık bir taş tünelden fazlasını görebilmek mümkün değil. Örneğin Weano Koyağımın en dar noktasındaki genişliği bir metreden az. Aynı derecede dar olan bir başka büyüleyici koyak ise Oxer. Bu incecik kara dilimi Weano ve Hancock koyaklarım ve her iki tarafa inen sarp uçurumları birbirinden ayırıyor. 6 km ilerde ise, dikey duvarları doğal bir amfi tiyatro oluşturacak şekilde kavis çizen Joffre Geçidi bulunuyor; burası aynı zamanda yoğun yağmurların ardından bir şelale bölgesine de dönüşüyor.

KAVRULMUŞ TOPRAKLARDA PALMİYE AĞAÇLARI

Hamersley Sıradağlarım oluşturan kaya kütleleri 2,5 milyar yıl önce deniz yatağında yatıyordu. Bazıları demir açısından zengin olan tortu tabakaları, üstteki katmanlar tarafından sıkıştırılınca bütün kaya bloğu deniz seviyesinin üzerine yükseldi. Bu aşamadan sonra, katmanlı kayaları derin koyaklar oluşturacak şekilde aşındıran akarsuların etkisiyle yavaş yavaş biçim aldı.

Sıcaktan kavrulmuş durumda olan pitonun yüksekliklerinde ise yalnızca ser yapraklı kirpi otu kümeleriyle, Avusturalya'ya özgü mülga ağacı yakıcı sıcak ve yağmursuzluğa karşı koyabiliyor. Uçurumlarda ise beyaz gövdeli sakız ağaçlarının çatlaklara tırmandığı görülebiliyor.

Ama yine de, aşağıda, koyakların zerrininde palmiye, okaliptüs ve eğrelti otlarından oluşan yeşillikler bulunuyor. Sarp ve dik koyak duvarlarının gölgesi akındaki zerrinde, platonun yakıcı sıcağına oranla daha az buharlaşma gerçekleşiyor; bu nedenle de koyak zeminlerindeki havuzlarda halen bölgede en son akan nehirlerin suyu bulunuyor. Çöldeki vahalar gibi, bu yeşil adacıklarda her şeye rağmen bu sert manzaraya renk katmayı başarıyor.

RENKLİ DUVARLAR
Oxer tepesinin manzarasını, Kızıl Koyağın bu vahşi uçurumu oluşturuyor. Uçuruma bu canlı renkleri sağlayan ise kayalar içindeki demir madeni.

Hamersley Koyakları Haritası: